Categorieën
RSS feeds

Chantal (40) is slachtoffer van identiteitsfraude: ‘Door de financiële toestanden en de mentale uitputtingsslag ging ik failliet’

Acht jaar geleden stond er een deurwaarder op de stoep bij Chantal Langenbach (40). Ze had een hoge schuld bij haar zorgverzekeraar omdat ze anderhalf jaar niet betaald zou hebben. Dat had ze wél. Maar iemand anders had op haar naam en BSN-nummer nog een zorgverzekering afgesloten. En dat bleek nog maar het begin…

“Op een middag was ik lekker aan het werk – ik had op dat moment een eigen cateringbedrijf aan huis – toen de bel ging. Vrolijk liep ik naar de deur en toen ik opendeed, stond daar een man met een maprp papieren in zijn hand. Een verkoper, dacht ik. Toen hij me aankeek, verscheen er een grote grijns op zijn gezicht. Hij zei dat hij een aangetekend stuk voor me had. Voor een rechtszaak. Ik had geen idee waar dit over ging. ‘Het gaat om een zorgverzekering die anderhalf jaar niet betaald is.’ ‘Hè?’ zei ik. ‘Dat kan helemaal niet!’

‘Die smoesjes ken ik mevrouw,’ zei de man. ‘Als u het schrijven niet aanneemt, neem ik nu uw auto mee.’ Ik was verbijsterd. Ik pakte de envelop, deed de deur dicht en heb een halfuur op de bank zitten trillen, starend naar de envelop alvorens ik die open durfde te maken.”

Achterstallige betalingen

“Uiteindelijk maakte ik hem open, mijn ogen vlogen over de zwarte letters. Dit kan niet waar zijn, dacht ik. Volgens dit officiële document had ik 14.000 euro aan achterstallige ziektekosten openstaan, plus de kosten van een hele hoop herinneringen die ik nooit had ontvangen. Met alle rente en kosten was het totaalbedrag een astronomische 25.000 euro. Het koude zweet brak me uit.

Ik pakte direct mijn telefoon en belde mijn ziektekostenverzekering. Aan de medewerker aan de andere kant van de lijn gaf ik mijn polisnummer en ik zei dat ik altijd netjes had betaald. De medewerker keek het na in de computer en zei: ‘Maar dit gaat over een ander polisnummer.’ Ze las een voor mij onbekend nummer voor. ‘Wat raar, want het staat wel gelinkt aan uw naam en BSN-nummer,’ vertelde ze. 

Het polisnummer stond geregistreerd op een ander adres, maar dat mocht deze medewerker in verband met de wet op de privacy niet met mij delen. Ik had zogenaamd de duurste van de duurste aanvullende verzekering, en er waren allerhande declaraties gedaan voor tandheelkundige behandelingen die ik nooit had ondergaan. Met een: ‘Er zit niets anders voor u op dan naar de rechtszaak te gaan,’ werd het gesprek beëindigd.”

Identiteitsfraude

“Ik was ontzettend geschrokken, maar ging vol vertrouwen naar de rechtbank. Ik was ervan overtuigd dat het misverstand duidelijk zou worden, maar dat viel tegen, ik werd als een crimineel behandeld. Omdat ik net te veel verdiende voor een pro-Deoadvocaat en zelf geen advocaat kon betalen, had ik – naïef als ik was – verwacht dat ik zelf wel duidelijk kon maken dat dit echt een geval van persoonsverwisseling moest zijn, maar dat liep dus anders: ik moest betalen.

Verslagen kwam ik uit de rechtbank. Een week erna werd ik ineens heel duizelig en kreeg ik geen lucht meer. Het voelde alsof ik een hartaanval kreeg en ik durfde de straat niet meer op. Ik sleepte mezelf naar de huisartsenpost, maar werd na een kort onderzoek weggestuurd. Ik had een paniekaanval, geen hartaanval, en moest maar rustig aan doen. Rustig aan doen? Mijn zaak gaat failliet, dacht ik. Ik had geen geld om deze bizarre rekening te betalen, dus werd er beslag gelegd.”

Nóg een rekening

“Maar daarmee was de ellende niet voorbij: twee maanden later stond er iemand van de energiemaatschappij voor de deur. Ze kwamen het gas dichtdraaien, kreeg ik te horen. Stom, maar op dat moment legde ik nog niet eens de link naar de eerdere rechtszaak. Ik lag op dat moment in scheiding, dan kunnen er weleens wat dingen vergeten worden of  niet zo goed gecommuniceerd. Maar voor zover ik wist, had ik nooit een herinnering gehad dat er iets niet betaald zou zijn. Geschrokken pakte ik mijn bankafschriften erbij en zag dat ik toch echt alles netjes had betaald. Ik liet het zien aan de man van het gasbedrijf, maar volgens hem was deze factuur van een andere aanbieder en stond er 8.500 euro open.

Ze waren onverbiddelijk: het gas werd dichtgedraaid, waarna ik een week lang met mijn drie kinderen zonder gas en licht heb gezeten. Zij waren toen negen, zeven en een jaar oud. Op een kinderlijke manier heb ik de oudsten uitgelegd dat het gas op was en ‘even moest opladen.’ Ondertussen probeerde ik er voor hen iets leuks van te maken. Gelukkig was het zomer, dus we konden barbecuen, en ‘survivallen’ door in de tuin in een tent te slapen en buiten te douchen. Zij vonden het een avontuur, maar ik was totaal kapot.

Ik had niemand om me heen die me kon helpen, zelfs mijn ouders niet. Ook zij wisten niet wat ze met de situatie aan moesten. De gemeente en politie zeiden: ‘Kom maar met bewijs’, maar het enige bewijs waren mijn eigen contracten. Ook mijn eigen energiebedrijf kon niets voor me doen. Toen ik weer eens belde, kreeg ik te horen dat zelfs mijn buurvrouw gewoon op mijn naam naar hen kon bellen en een contract zou kunnen afsluiten, controle was er niet en het leek ze ook niet veel te kunnen schelen dat ik door het gebrek aan controle zo vreselijk in de problemen zat.”

Lees ook
Mirthe (35) werd verliefd op de Israëlische Asaf: ‘Contact houden leek onrealistisch, onze levens waren te verschillend’

Genadeklap

“Er zat niets anders voor me op, uiteindelijk heb ik van mijn allerlaatste spaargeld de 8.500 euro betaald. Door alle financiële toestanden en de mentale uitputtingsslag ging ik failliet en moest ik de bijstand in. En omdat ik in scheiding lag, moest ook de gezamenlijke woning waar ik tot op dat moment nog woonde, verkocht worden. Tot overmaat van ramp zat daar geen enkele winst op, dus ik bleef achter met nog meer schulden.

Ik had dan wel urgentie gekregen voor een huurwoning, maar ik had geen meubels meer om erin te zetten, want ook die waren inmiddels weggehaald door de deurwaarder. Het enige wat ik nog had, waren een eettafel en stoelen, daar zaten we op. Mijn kinderen en ik sliepen de eerste weken op matrasjes op beton, aangezien er geen vloerbedekking in de woning was. Pas veel later kon ik bij de gemeente een lening afsluiten van een slordige zevenhonderd euro, om mijn huis een beetje aan te kleden en gordijnen op te kunnen hangen. Meubels haalde ik van internet, via groepen waar die gratis werden aangeboden.

Een maand nadat ik in mijn nieuwe huis was getrokken volgde de genadeklap. Plotseling stond de ene na de andere deurwaarder op de stoep. Bol, Zalando, Omoda, Wehkamp… bij zo ongeveer elk bedrijf waar je op krediet kon bestellen, had ik openstaande facturen voor kleding, televisies, tuinmeubilair, playstations en computers. En nee, niets van dat alles had ik ooit besteld, noch ontvangen.” 

Verder lezen? Het hele verhaal over de identiteitsfraude van Chantal lees je in Flair 33-2022. Bestel ‘m hier.
Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Tekst: Vivienne Groenewoud | Fotografie:  Charise Rozenbeek

The post Chantal (40) is slachtoffer van identiteitsfraude: ‘Door de financiële toestanden en de mentale uitputtingsslag ging ik failliet’ appeared first on Flair – Voor jou, over jou.

BRON