Categorieën
RSS feeds

Dagboek Merel: ‘Kees hijgt en is overduidelijk in shock, hij veegt een traan van zijn wang’

Merel Gerards is gescheiden van Bas, de vader van haar kinderen Teun en Puck. Ze heeft een relatie met Richard, van wie ze zwanger is, en werkt als leerkracht op een lagere school, waar ze de onverwacht overleden directeur vervangt.

Alsof dat allemaal nog niet hectisch genoeg is, is haar dementerende moeder in de ban van de helderziende Shanta, die overduidelijk een bedrieger is. Met hulp van journalist Jason wil Merel haar ontmaskeren.

Wat voorafging:

Merel en Richard zijn met de kinderen op het Griekse Kos. Jims vriend Kees komt vertellen dat Jim een ongeluk heeft gehad.

Scooterongeluk

“Haal even diep adem, Kees. Wat is er gebeurd?” Ik zie dat Richard probeert kalm te blijven, maar zijn stem trilt. Mijn hart bonst zo hard dat het voelt alsof mijn borst op ontploffen staat.

“Scooter. En hij viel. En…” Kees hijgt en is overduidelijk in shock. Hij veegt een traan van zijn wang. Ik zie nu pas dat er bloed op zijn arm zit. “Kees, je arm.”

Hij kijkt er vluchtig naar. “Dat is niet van mij.”

“Ik ga met Kees mee. Blijf jij hier bij de kinderen?” Richard pakt zijn telefoon en stopt hem in zijn zak.

Ik knik. Zonder iets te zeggen lopen ze snel de tuin uit.

Totaal beduusd laat ik me in mijn stoel zakken.

Uren later word ik wakker van een felle zonnestraal in mijn gezicht. Vogels fluiten. Het duurt een paar seconden voordat ik me georiënteerd heb en weer weet wat er is gebeurd. Jim. De steen in mijn maag is ogenblikkelijk terug. Blijkbaar ben ik na een paar uur wachten in de stoel in slaap gevallen. Een zeurende pijn in mijn onderrug is het bewijs dat ik nog steeds in dezelfde positie zit.

Ik sta op en gris mijn telefoon van tafel om te checken of ik oproepen of appjes van Richard heb gemist. Niks. Precies op dat moment gaat de poort open en stapt hij de tuin in.

De beste vriend van zijn zoon sjokt met afhangende schouders achter hem aan. “Ik ga douchen, oké?”

Als Kees langs me loopt, raak ik even geruststellend zijn arm aan.

Richard slaat zijn armen om me heen en drukt me dicht tegen zich aan. Een zweempje zweet vermengd met een vage noot van zijn aftershave dringt zich in mijn neus.

Hij lijkt wel tien jaar ouder als hij me heeft losgelaten.

Lees ook
Dagboek Merel: ‘Kom alsjeblieft snel, Jim heeft een ongeluk gehad’

In het ziekenhuis

“Hoe is het met Jim? Gaat het wel?”

“Ja, het gaat wel,” antwoordt hij, gevolgd door een zucht die uit z’n tenen lijkt te komen. “Hij ligt in het ziekenhuis en wordt straks geopereerd.”

“Wát? Waaraan? Wat is er precies gebeurd? Het komt toch wel goed?”

“Ja, het komt goed. Althans, dat ziekenhuis hier wekt niet veel vertrouwen. Verouderde zooi en onaardige mensen. Ik wil kijken of ik hem naar een privékliniek kan krijgen.”

Richard pakt zijn telefoon en gaat aan de tuintafel zitten. Hij begint iets te typen.

“Richard, doe wat je moet doen, maar wil je me alsjeblieft vertellen wat er precies is gebeurd?”

Een tikje verward kijkt hij op en legt zijn telefoon weer weg. “Sorry schat. Ik ben er niet helemaal bij. Jim heeft zijn been op twee plaatsen gebroken. Voor de rest heeft hij tig schaafwonden, best wel heftige. Maar dat komt goed. Die lul had gisteravond samen met Kees toch een scooter gehuurd.”

“Hè? Dat kan toch pas vanaf je achttiende? Hij is veertien!”

“Ja, dat weet ik. Maar dit was een of andere vage gast die niet officieel verhuurt. Jim ging een stukje proefrijden en hij reed door een gat in de weg. Hij gleed weg en maakte een keiharde klapper.”

“Waar was Kees dan?”

“Die stond te wachten bij die kerel van de verhuur. Het gebeurde vlakbij. Kees is toen vrij snel hiernaartoe gerend.” Hij wil een nieuwe zin beginnen, maar stopt met praten omdat zijn telefoon gaat. “Dit is Ginette.”

Ik luister terwijl Richard het verhaal opnieuw vertelt aan zijn ex-vrouw. Ik kan haar niet verstaan, maar ik hoor dat ze haar stem verheft als ze terugpraat.

“Nee, ik denk niet dat dit mijn schuld is en dat ik dit had kunnen voorkomen,” zegt hij. “Maar dat doet er nu ook niet toe. Nee, je hoeft niet te komen.”

Ik trek mijn wenkbrauwen op.

“Hoe bedoel je, je bent al onderweg?”

Dit Dagboek van Merel staat uit Flair 33-2022. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair. Wil je een editie (na)bestellen? Dat kan hier.

 Beeld: Getty Images

The post Dagboek Merel: ‘Kees hijgt en is overduidelijk in shock, hij veegt een traan van zijn wang’ appeared first on Flair – Voor jou, over jou.

BRON