Categorieën
RSS feeds

Opgebiecht: ‘Ik brak met de Jehova’s getuigen en heb mijn ouders daarna nooit meer gesproken’

Esther (31): “Als kind weet je niet beter dan dat je ouders altijd dé waarheid spreken. Dus dacht ik dat wij de uitverkorenen waren. Dat wij in het paradijs op aarde zouden leven en alle andere kinderen op mijn school, de ongelovigen, vernietigd zouden worden op de dag van Gods oordeel.”

De uitverkorenen

“Ik wist niet beter dan dat ons gezin – en onze gemeente – het middelpunt van het bestaan was en alle andere mensen zondaars waren. Dat klinkt zwaar, maar ik had een leuke jeugd. Mijn ouders waren lief, warm. We deden spelletjes, gingen naar het bos en zongen liedjes.

Op de dorpsschool waar ik zat, wist iedereen dat ik mijn verjaardag niet vierde, geen traktaties mocht aannemen van anderen en dat ik met kerst, sinterklaas en Koninginnedag thuis werd gehouden. Niemand keek daar raar van op, mijn klasgenoten waren niet anders gewend.

De middelbare school vond ik lastiger. Opeens zat ik op een grote school, eentje waar niet iedereen me kende vanaf mijn kleutertijd, en gingen klasgenoten kritische vragen stellen. Dat zette me aan het denken, maar die twijfels verdwenen tijdens de samenkomsten van de kerk en als ik met jongeren uit onze gemeente sprak. Keer op keer werd ons duidelijk gemaakt dat niet wij, maar de andere mensen het bij het verkeerde eind hadden.”

Mijn ogen werden geopend

“De scheurtjes in mijn geloof ontstonden op mijn zeventiende. Ik zat in het laatste jaar van de middelbare school en de vervolgstudie was belangrijk. Ik wilde naar de pabo, maar studeren werd in onze gemeente niet aangemoedigd. Gelukkig mocht het uiteindelijk wel van mijn ouders. Wél op de dichtstbijzijnde hogeschool, want op kamers wonen, was uit den boze.

Ik denk dat mijn ouders bang waren dat ze de grip op mij zouden verliezen, maar dat gebeurde toch wel. Tijdens mijn opleiding gingen mijn ogen open. Voor het eerst wist niemand van mijn achtergrond en kwam ik in aanraking met volwassenen die niet bij de kerk hoorden. Ik leerde over de ontwikkeling van kinderen, over psychologie en over de invloed van volwassenen op kinderen.

Ik weet niet precies wanneer het kwartje viel, maar ineens zag ik hoeveel controle de kerk over mij en mijn familie had. Hoe onze gedachten en ideeën werden gemanipuleerd. Een deel van mij voelde zich belazerd, maar een ander deel had toch veel moeite om los te komen van de ideeën. Ik bleef meegaan naar de kerk, maar voelde mezelf steeds meer een buitenstaander en plaatste steeds meer kanttekeningen bij de leer.”

Breken met de kerk

“Echt loskomen lukte pas toen ik in mijn derde studiejaar verliefd werd op Jort, een jonge meester op de school waar ik stageliep. En hij op mij. Zelfs als ik het had gewild, kon ik de gevoelens die ik voor hem had niet tegenhouden. Ik vertelde over mijn achtergrond en hij was begripvol, maar ook duidelijk: hij ging niet met me mee naar de kerk.

Hoe meer ik met Jort sprak over het geloof, hoe meer ik voelde: dit klopt niet. Dit wil ik niet meer. Toen we al bijna een halfjaar samen waren – in het geniep – heb ik mijn ouders over onze relatie verteld. Ze schrokken, waren enorm verdrietig en kwamen meteen met een plan om me weer op het rechte pad te krijgen.

Mijn zonden konden me vast worden vergeven als ik heel hard mijn best deed, was hun idee. Dat ik dat niet wílde, dat ik wilde breken met de kerk, hadden ze niet verwacht. En konden ze ook niet steunen.”

Lees ook
Opgebiecht: ‘Mijn ex wil niet dat ik zijn zieke moeder opzoek’

Ik mis mijn familie

“Toch heb ik doorgezet.
 Ik was tweeëntwintig toen ik werd uitgesloten van de kerk en mijn ouders heb ik daarna nooit meer gesproken. Nog steeds doet dat me heel veel verdriet. Ik mis ze, ik mis mijn broertje ook, ik mis het warme gezinsgevoel van vroeger.

Maar ik mis de kerk, de indoctrinatie en de bangmakerij niet. Ik ben nog steeds samen met Jort, we hebben twee dochtertjes en ik ben in mijn schoonfamilie opgenomen alsof ik hun eigen dochter ben. Het gemis blijft, maar ik weet ook: als ik anders had gekozen, was ik diep ongelukkig geworden.”

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Tekst: Rianne Sepers

The post Opgebiecht: ‘Ik brak met de Jehova’s getuigen en heb mijn ouders daarna nooit meer gesproken’ appeared first on Flair – Voor jou, over jou.

BRON